حسین خانی رئیس اداره میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی شهرستان کرمانشاه در یادداشتی نوشت: کرمانشاه را نمی‌توان صرفاً استانی در غرب ایران دانست؛ این سرزمین در نقطه تلاقی تاریخ، فرهنگ، تجارت و زیارت قرار گرفته و از موقعیتی برخوردار است که می‌تواند آن را به یکی از کانون‌های مهم تعاملات اقتصادی و فرهنگی منطقه تبدیل کند.
هم‌جواری با عراق، پیشینه تمدنی، ظرفیت‌های مرزی و قرار گرفتن در مسیر تردد زائران عتبات عالیات، فرصت‌هایی هستند که اگر با برنامه‌ریزی و مدیریت کارآمد همراه شوند، می‌توانند آینده اقتصادی استان را متحول کنند. پرسش اساسی اما این است که چرا با وجود این همه ظرفیت، هنوز فاصله میان توانمندی‌های کرمانشاه و سهم واقعی مردم آن از توسعه پابرجاست؟
بی‌تردید، کرمانشاه برای پیشرفت به چیزی فراتر از توصیف مزیت‌های خود نیاز دارد. تاریخ پرافتخار این سرزمین، از بیستون و طاق‌بستان تا فرهنگ غنی و هویت ریشه‌دار مردمش، سرمایه‌ای ارزشمند است، اما گذشته، هرچقدر هم درخشان باشد، به‌تنهایی آینده نمی‌سازد. میراث تاریخی زمانی به یک مزیت واقعی تبدیل می‌شود که در کنار حفاظت اصولی، زمینه رونق گردشگری، ایجاد اشتغال و معرفی ظرفیت‌های فرهنگی استان را فراهم کند.
کرمانشاه باید بتواند از داشته‌های تاریخی و فرهنگی خود، فرصت‌هایی تازه برای نسل امروز بسازد. در حوزه اقتصاد، مرزهای استان با عراق یکی از مهم‌ترین مزیت‌های راهبردی کرمانشاه به شمار می‌روند. بازار عراق می‌تواند مقصدی مهم برای صادرات محصولات ایرانی و زمینه‌ای برای گسترش همکاری‌های اقتصادی باشد. با این حال، نباید به جایگاه یک مسیر عبور کالا رضایت داد. توسعه زیرساخت‌های گمرکی و حمل‌ونقل، ایجاد مراکز لجستیکی، تسهیل صادرات، حمایت از تولیدکنندگان و تقویت حضور شرکت‌های توانمند در بازار عراق، اقداماتی ضروری برای تبدیل ظرفیت مرزی به قدرت اقتصادی هستند.
هدف باید روشن باشد؛ تجارت مرزی زمانی موفق است که علاوه بر افزایش مبادلات، به رونق تولید، افزایش درآمد کسب‌وکارهای محلی و ایجاد فرصت‌های شغلی پایدار بیانجامد. در کنار تجارت، ظرفیت زیارتی کرمانشاه نیز جایگاهی ویژه دارد. عبور زائران عتبات عالیات، به‌خصوص در ایام اربعین حسینی، فرصتی مهم برای توسعه خدمات و تقویت گردشگری مذهبی فراهم می‌کند. با این حال، نگاه مقطعی به این ظرفیت نمی‌تواند منافع بلندمدت آن را تأمین کند.
ارتقای خدمات جاده‌ای، حمل‌ونقل و اقامت، همراه با معرفی جاذبه‌های تاریخی، طبیعی و فرهنگی استان، می‌تواند کرمانشاه را از یک مسیر عبور به مقصدی برای گردشگران تبدیل کند. این تغییر رویکرد، علاوه بر ارتقای کیفیت میزبانی از زائران، زمینه رونق مشاغل محلی و افزایش ماندگاری مسافران را فراهم خواهد کرد، اما در تمام این مسیرها، یک اصل نباید فراموش شود که توسعه زمانی معنا دارد که مردم نتیجه آن را در زندگی خود احساس کنند.
اگر تجارت گسترش یابد اما سهم جوانان از اشتغال افزایش پیدا نکند، اگر گردشگری رونق بگیرد اما کسب‌وکارهای محلی بهره‌ای از آن نبرند و اگر پروژه‌های متعدد اجرا شوند اما معیشت خانوارها بهبود نیابد، نمی‌توان از تحقق توسعه پایدار سخن گفت. معیار موفقیت، صرفاً تعداد طرح‌ها و وعده‌ها نیست؛ میزان تأثیر آن‌ها بر زندگی مردم است. از همین رو، کرمانشاه به برنامه‌ای منسجم نیاز دارد که تجارت، زیارت، گردشگری و تولید را در پیوند با یکدیگر قرار دهد. تحقق چنین رویکردی مستلزم هماهنگی دستگاه‌های اجرایی، شفافیت در تصمیم‌گیری، حمایت واقعی از بخش خصوصی و مشارکت دادن فعالان اقتصادی، دانشگاهیان و جوانان در فرایند توسعه است.
مدیریت استان باید بتواند ظرفیت‌ها را به برنامه‌های عملیاتی تبدیل کند، برای هر برنامه هدف و زمان‌بندی مشخص داشته باشد و نتایج آن را به‌صورت روشن در معرض ارزیابی عمومی قرار دهد. من معتقدم کرمانشاه بیش از آنکه با کمبود فرصت روبه‌رو باشد، به استفاده مؤثر از فرصت‌های موجود نیاز دارد. موقعیت جغرافیایی، پیشینه تمدنی و ظرفیت زیارتی این استان، امتیازهایی نیستند که بتوان برای همیشه به آن‌ها تکیه کرد؛ این مزیت‌ها تنها زمانی ارزشمند خواهند بود که با تصمیم‌های درست و اقدام‌های مستمر همراه شوند.
موضع من روشن است: کرمانشاه نباید فقط گذرگاه تجارت و زیارت باشد؛ باید به مقصد سرمایه‌گذاری، کانون تولید و خاستگاه فرصت‌های تازه برای جوانانش تبدیل شود. این هدف با تکرار شعارها محقق نمی‌شود؛ به برنامه مشخص، مدیریت پاسخ‌گو و اراده‌ای جدی برای عبور از موانع نیاز دارد. مسئولیت مدیران نیز نه با تعداد وعده‌ها، بلکه با نتایجی سنجیده می‌شود که مردم در زندگی خود لمس می‌کنند. من به آینده کرمانشاه باور دارم، اما این باور را نباید با امیدواری صرف اشتباه گرفت.
کرمانشاه شایسته توسعه‌ای است که در اشتغال جوانان، رونق بازار، قدرت تولید و امید خانواده‌ها نمود پیدا کند. پل تمدن‌ها بودن، زمانی ارزشمند است که به پیوند ملت‌ها بیانجامد؛ دروازه تجارت بودن، زمانی افتخارآفرین است که ثروت و اشتغال ایجاد کند؛ و میزبانی از زائران، زمانی به فرصتی ماندگار تبدیل می‌شود که منافع آن به مردم استان برسد.
کرمانشاه نباید تنها به گذشته پرافتخارش شناخته شود؛ باید آینده‌ای بسازد که مردمش به آن افتخار کنند. این، نه یک آرزو، بلکه مطالبه‌ای جدی و معیاری روشن برای سنجش عملکردهاست.
انتهای پیام/
نظر شما